குருவிக் குடும்ப(ம்)அதன் குஞ்சுடன் தூண்மேல்;
பரண்மேல் தலையணைப் பஞ்சுள் அணில்கள்;
இரவுப் படிப்பில் இருக்கைக்(கு) அடியில்
சிரசற்ற முண்டம், சிரசு.[1]

[1] "கரம்நீட்டும் முண்டக் கறுப்பு" என்றும் பாடம்.

     

வயலில் எலியின் வளையை அடைந்து
புயலாய் அதன்அனைத்துப் பொந்தும் அடைத்துப்
பசுந்தழை கொண்டொருமண் பானை நிறைத்துப்
பொசுங்க நெருப்புப் பொறியதில் இட்டுத்
திறந்தொரு பொந்தில் திறம்படச் சாய்த்துச்
சிறியதோர் ஓட்டையதில் சில்லுடைத்(து) இட்டுப்
புகையெழ ஊதிப் புசுபுசு என்று
புகையு(ம்)எழுந்(து) இண்(டு)இடுக்கும் போகப் பொறுத்துத்
திறக்கவும் கைக்(கு)எலி சிக்கும் உயிர்மூச்சற்(று).
அறுவடைச் சூட்டோ(டு) அதைத்தீயில் சுட்டுப்
பொறுபொறு என்று பொரிக்கும் பொழுது
மொறுமொறு வாலுக்கு முந்து.

     

விடுப்புக் கழிந்தெங்கள் வீடடையக் கண்டோம்
செடியிலொற்றை ரோஜா சிகப்பாய் — உடனே
குதித்தோடித் தம்பி குதூகலமாய்த் தாவிப்
பிடித்துத்தின் றானிதழ் பிய்த்து.

     

நரமா மிசம்தின்னும் நால்வர்ஊர் சுற்றப்
பரதேசம் வந்தனர் பாத நடையாக.
வந்த உடனே வயிற்றுப் பசிகிள்ள
எந்தக் கடைதரும் இட்லிச் சுவையதிகம்
என்று வினவியறிந்(து) ஏராள மானவர்கள்
நின்ற கடைநோக்கி நேராகச் சென்றனர்.
கல்யாண வீடாய்க் கடையில் அமளியன்று.
கல்லாவில் வீற்ற கறார்ப்பார்ட்டி பேரெழுதிக்
கூவி வரிசையாய்க் கூப்பிட, காத்திருந்தே
ஆவியா யிற்றெம் அசுரப் பசியென்று
நாவடக்கி மெல்ல நகர்ந்தனர் நம்கதையின்
மூவரும் பார்த்தபடி மூஞ்சு.

     

Inspired by the xkcd comic http://xkcd.com/30. ]]> Sun, 31 Mar 2013 17:30:01 +0530 http://mstamil.com/9 http://mstamil.com/9

ஏழுகடல் தாண்டிப்பின் ஏழுமலை தாண்டிப்பின்
பாழுங் குகைக்குள்ளே பச்சைக் கிளிக்குள்ளே
ஆருயிர் காத்த அசுரன் குடிபெயர்த்தான்
பாரியாள் வாங்கியகைப் பைக்கு.

     

உளங்கசிந்த நேரம் உளறினாய் நீச்சற்
குளத்துள் சிறுநீர் குசும்பாய்க் கழித்ததை.
"யாரிடமுஞ் சொல்லாதே" என்றாய். இதைப்போய்நான்
யாரிடஞ் சொல்வேன்? இணையத்தில் ஏற்றலாம்
யாப்பிலொரு பாட்டினை யாத்து.

     

புத்தம் புதிதாய்ப் புலம்பெயர்ந்த பேட்டையில்
தப்பட்டை இல்லார் தவறியுங் கூடஇல்லை.
பண்டிகையோ ஒன்றுவிட்ட பங்காளி நீத்தாரோ
மண்ணெண்ணெய் ஊற்றியதில் மக்காத குப்பையிட்டுத்
தப்பட்டை வாட்டுவர்; தட்டித்தட் டிப்பார்ப்பர்.
தப்பத் தெரியாது; தட்—டித்-தட் டிப்–பார்ப்பர்.
பண்டிகை கொஞ்சமல்ல, பங்காளி கொஞ்சமல்ல,
கண்கள் இராத்தூக்கம் கண்டது தான்கொஞ்சம்.
அண்டை அயலே! அடியேனின் யோசனைகேள்:
புண்ணியமாய்ப் போகும், புதுமையாய்க் காட்சிதரும்
சாணி மெழுகியுடன் சாத்திரஞ் சொல்லியதை
 ஆணியில் மாட்டும் — அழகு!

     

அவர் மோர்க்காரியைக் கிண்டல் அடித்த பாடல் பிரசித்தம். அதே தொனியில் மற்றொரு பாடல் இதோ:

வாழ்த்த திருநாகை வாகான தேவடியாள்
பாழ்த்த குரல்எடுத்துப் பாடினாள் — நேற்றுக்
கழுதைகெட்ட வண்ணான்கண் டேன்கண்டேன் என்று
பழுதைஎடுத்(து) ஓடிவந்தான் பார்.

—காளமேகம்
(இன்னிசை வெண்பா)

இந்த மாதத்திற்கான பாடல், மேற்கண்ட வெண்பாவை ஒட்டி எழுதியது தான்.

     

கருவில் திருவினைக் கைக்கொண்ட நண்பன்
குரல்வெண் கலம்(பொற் குணமே!) — ஒருமுறை
பள்ளிவிழாப் பேச்சாற்ற, பள்ளிமணி என்றெண்ணிச்
சிள்ளென்(று) அகன்றார் சிறார்.

     

குற்றியலுகரப் புணர்ச்சி — its beauty — *kills* me.

     

குளியல் அறையிலன்று குட்டிஎலி ஒன்று
குளுகுளுபேஸ்ட் சாப்பிட்டுக் கும்மாளம் போட,
அதுசமயம் உள்ளே அடியேனும் போக,
கதவுவழி இல்லாமற் கண்கள் மருள,எலி
எப்படி எம்பியும் ஏழடிச் சன்னல(து)
எட்டாமல் மூலை இடுங்கி நடுங்கியதன்
கண்கள்-ஓ! மௌனக் கருப்பாய் அலற"ஆ...!"
சன்னல்மேற் கம்பொன்றைச் சாத்தவும் குட்டியது
சட்டென ஏறியே தப்பிப் பிழைத்தது.
சக்கரவி யூகம் தகர்த்தெறிந்து மீள
எலிக்கடி யேனுயர் ஏணியும் ஈந்தேன்
கலியுக வள்ளல்யாம் காண்.

     

The book "Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid" by Douglas Hofstadter inspired both the kurals.

பொய்யா மொழி is a variant of the liar paradox: "The following sentence is false. The preceding sentence is true."

நாவிதர் கலகம் is the barber paradox: "The barber shaves only those men in town who do not shave themselves. Who shaves the barber?"

     

தீவில் சுயசவரம் செய்யார்க்கு மட்டுமொரே
நாவிதர்; யார்அவர்க்கு? நாட்டு.

     

ஈற்றடி சுத்தப்பொய் இக்குறளில்; மற்றைய
ஈற்ற யலடிமெய் யாம்.

     

சென்னைஅக் டோபர் பதினொன் றுபதினொன்று
அன்புள்ள டைரி: சரித்திரத்தில் — என்றேனும்
முந்தியதுண் டோஇடி மின்னலை? இந்தநாள்
முந்தினேன்கா யத்ரியை நான்.

என்னுடைய முதல் வெண்பா முயற்சி. அதற்கேற்ப மோனை அமைக்கத் தவறியிருந்தேன்! பின்பு தவறை உணர்ந்து—புலவர் குழந்தை எதுகை, மோனை அமைதியை வலியுறுத்தத் "தொடையதிகாரம்" என்று ஒரு முழுப் புத்தகமே ஒதுக்கியிருக்கிறார்—திருத்தி எழுதிய பாடல் இங்கே.

     

ஒன்றொன்று / அக்டோபர் / ஒன்றொன்று, தென்சென்னை —
அன்புள்ள டைரி,கேள்: ஐம்பூத — மண்ணுலகில்
மிஞ்சியதுண் டோயிடி மின்னலை?கா யத்ரியை
மிஞ்சினே னின்று விரைந்து.

     

எல்லோரும் பாட்டெழுத நான்ஏன் விதிவிலக்கா?
எல்லோரும் என்பதுடன் (யோசி) எதுகைக்கு
எல்லோரா! எப்படி? ஈஸி, கவிஎழுத
வல்லோரில் நான்ஒருவன் என்பதைக் காட்ட
அடுத்த கவிதைக்கு வந்துவிட்டேன் ...

—சுஜாதா, கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள்
((யதிவழு) பஃறொடை வெண்பா)

என்ற பாடலைப் படித்து உணர்ச்சிவசப்பட்டு, இலக்கணப் புத்தகம் வாங்கக் கடைக்குச் சென்றேன். அங்கே புத்தகத்தோடு, குடிக்கக் கொஞ்சம் குளிர்ந்த மோரும் கொடுத்து வழியனுப்பினர்.

(பத்து ஆண்டுகள் கழிந்தன.)

சமீபத்தில் ஓரிரவு புத்தக அலமாரியைக் குடைந்து கொண்டிருந்த பொழுது அப்புத்தகம் மீண்டும் தென்பட்டது. வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். சில செய்யுட்களும் எழுதிப் பார்த்தேன். அவற்றை மாதமொன்றாய் இத்தளத்தில் வெளியிடுகிறேன். இப்பொழுதே கைகளைத் தூக்கி விடுகிறேன்: என்னுடைய அழகுணர்ச்சி சந்தேகத்துக்குரியது. எடுத்துக்காட்டாய் எனக்கு மிகவும் பிடித்த காளமேகம் செய்யுள் ஒன்று:

ஒன்றிரண்டு மூன்றுநான்கு ஐந்தாறு ஏழெட்டு
ஒன்பது பத்துப் பதினொன்று - பன்னி
ரண்டுபதின் மூன்றுபதி னான்குபதி னைந்துபதி
னாறுபதி னேழ்பதி னெட்டு

—காளமேகம்
(நேரிசை வெண்பா)

ஆம், வெண்டளை பிறழாது ஒன்று, இரண்டு, மூன்று எனப் பட்டியலிடுகிறார்.

"மிஸ். தமிழ் பாடல்கள்" என்ற (சுஜாதாவிடம் இருந்து சுட்ட) தலைப்பில் நான் எழுதும் இப்பாடல்களில் முக்கியக் குறிக்கோள் இலக்கண அமைதியே. இவற்றில் சந்திப் பிழை தொட்டு எந்தப் பிழை கண்டாலும் mstamil@mstamil.com என்ற முகவரிக்கு எழுதுங்கள்—திருத்திக்கொள்கிறேன், நன்றி.

(செய்யுள் நடையில் முன்னுரை இங்கே.)

     

இண்டர்நெட், கேபிள் இணைப்பு களில்இடர்
உண்டாக, பொங்கிய உற்சாகம் குன்றுமுன்
சன்னற் கதவினைத் தள்ளித் திறந்திட்டுப்
பண்டைய பாவியல் பற்றியநூல் வாசித்தேன்.
முன்னடியில் சன்னல் முழுதாய்த் திறந்திட்டும்
தென்றல் வரவு தெரியவில்லை — வந்தகொசு
உண்மை; கடிமிக உண்மை! கடிமறந்து,
அண்ணாந்து விட்டத்தை ஆவென்றே பார்த்தென்றன்
எண்ணமது போனவழி யாத்திட்டேன் வெண்பாக்கள்.
என்பாக்கள் உங்களுக்காய் இத்தளத்தில் ஏற்றுகிறேன்.
கண்டு மகிழ்ந்ததையும், கண்ட குறைகளையும்
மின்னஞ்சல் செய்யலா மே.